Het Orakel waarschuwt.
Een voorspelling.
'Sparta zal ten onder gaan'.
'Heel Griekenland zal ten onder gaan'.
'En Perzisch vuur zal Athene tot as wederkeren'.
'Want Athene is slechts een stapel van stenen, hout, vodden en zand'...
'en zal ook als stof verdwijnen in de wind'.
'Alleen de Atheners zelf bestaan nog, en het lot van de wereld hangt van hen af'.
'Alleen de Atheners zelf bestaan nog'...
'en alleen houten schepen kunnen hen redden'.
'Houten schepen'...
'en een vloedgolf van heldenbloed'.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: RDXNozdrovia ~ Controle: FuBre
Leonidas, mijn echtgenoot...
Leonidas, jullie koning...
Leonidas, en de Dappere 300, zijn dood.
De vrije mannen en vrouwen van Griekenland, zijn niet gebonden aan een Spartaanse dood.
Oorlog is niet hun liefde, maar toch gaf hij zijn leven voor hen.
Voor de belofte die Griekenland bezit.
Onze vijand dwong ons om het vuur der oorlog te betreden.
Het was koning Darius die onze landen wilde veroveren.
Tien jaar geleden, toen jullie jeugd nog brandde in onze ogen...
voordat deze oorlog onze kinderen dwong om op te groeien tot mannen.
Tien jaar geleden, begon deze oorlog zoals ze allemaal beginnen...
met een wrok.
De slag van Marathon.
De Perzische koning Darius, geërgerd door het idee van Griekse vrijheid...
is naar Griekenland gekomen om ons tot hem te onderwerpen.
Hij meert aan op het land van Marathon, met een enorm leger...
welke de Griekse verdediging 3 op 1 overheerst.
Bij dageraad doen de Atheners wat niemand had verwacht.
Ze vallen aan.
Ze vallen de vermoeide Perzen aan terwijl zij hun schepen uitladen...
met verslapte benen, na een maand op zee.
Ze vallen aan voordat ze hun kamp hebben opgezet en de soldaten hebben bewapend.
En wie is de architect achter deze gestoorde strategie?
Een destijds onbekende Atheense soldaat.
Zijn mannen noemen hem Themistocles.
Hij geeft de Perzen een voorproefje van een Atheense verrassingsaanval.
Alle hoop op glorie is verloren.
Duizenden doden, waarvan honderden van henzelf.
Dat alles voor een ideaal, een vrij Griekenland.
Een Atheens experiment, genaamd: 'democratie'.
Kon dit ideaal het waard zijn? Kon het al deze slachtoffers waard zijn?
Themistocles zou het de grote koning Darius laten beslissen.
Want door de chaos verscheen er een moment.
En Themistocles greep zijn kans.
Een moment dat men eeuwenlang zou onthouden.
Een moment dat hem van gewone soldaat tot hoog in de Atheense politiek zou verrijzen.
Een moment dat Themistocles tot legende zou maken.
Maar zelfs toen de lof en glorie op hem neerdaalde...
wist Themistocles diep van binnen dat hij een fout had begaan.
Het was Darius' zoon, Xerxes, wiens ogen fonkelde met het lot van de toekomst.
Themistocles wist dat hij die jongen had moeten doden.
Die glorieuze misstap zou hem voor altijd kwellen.
Zo was het Themistocles zelf, die de kwelgeest van het Perzische rijk aanwakkerde.
Hij liet hem overgaan tot actie. Legers die vuur aan de schenen van Griekenland zouden leggen.
Terwijl de grote koning op zijn sterfbed lag...
werden zijn beste generaals en adviseurs aan zijn zijde geroepen.
Waarvan niemand grootser dan zijn beste zeemacht commandant, Artemisia.
Alleen haar schoonheid was groter dan haar vechtlust...
en haar schoonheid alleen geëvenaard door haar toewijding aan haar koning.
Zij was Darius' favoriete generaal, omdat zij hem oneindige overwinningen bracht.
Hij zag in haar de perfecte oorlogsstrijder, die zijn zoon Xerxes nooit zou worden.
Zo lief, mijn kind.
Mijn lieve...
kind.
Vader.
Herhaal je vaders fout niet.
Laat die vervloekte Grieken aan de golven over.
Alleen de Goden kunnen hen verslaan.
Alleen...
de Goden.
De zevende dag rouwde Xerxes, verlamd door zijn verdriet.
Op de achtste dag fluisterde Artemisia hem de geschifte woorden, die hem zouden verteren, toe.
Je vaders woorden waren geen waarschuwing...
maar een uitdaging.
'Alleen de Goden kunnen de Grieken verslaan?'
Dan zul jij...
een Godenkoning worden.
Artemisia verzamelde alle priesters, tovenaars en mystici uit alle hoeken van het rijk.
Ze wikkelden de jonge koning in gaas, doordrenkt met oude toverdranken...
en lieten hem ronddwalen in de woestijn.
Totdat hij, ijlend van de hitte en dorst, op een kluizenaarsgrot stuitte.
Xerxes liep de bodemloze ogen, en de lege zielen van de schepsels voorbij...
die in de donkere hoeken ronddwalen, in de harten van alle mensen.
En in die duisternis, gaf hij zichzelf volledig over...
aan zulke kwaadaardige en krankzinnige krachten...
dat toen hij weer opdook, er geen menselijk deel van Xerxes over was.
Zijn ogen fonkelden als vuurrode kolen.
Hij was gestript, gereinigd, onthaard en gladgestreken.
Xerxes was als God herboren.
Artemisia vertrouwde niemand.
Zodoende werd in de schaduw van de nacht, het hele paleis ontdaan van Xerxes' bondgenoten.
Iedereen die hij vertrouwde...
iedereen die hem had grootgebracht...
iedereen die hij ooit om raadgeving had gevraagd...
werden vlug aan haar toorn blootgesteld.
En toen de Godenkoning voor zijn volk stond...
keek Artemisia toe, hoe haar vlekkeloze manipulatie vorm aannam.
In het belang van glorie...
in het belang van wraak...
oorlog.
Oorlog komt richting Griekenland.
In de vorm van een monsterlijk leger, dat meer dan een miljoen zielen telt.
Het zou niet meer moeten zijn dan een formaliteit voor Themistocles...
de held van de slag van Marathon, om af te maken wat hij begonnen was.
We moeten ons op Xerxes' redelijkheid beroepen. - Lafaard.
Athene is een stad van macht. - Houd je bek, lulhoer.
Je bent zelf een lulhoer. - Ik maak je af, vuile Spartaan.
Die homo's mogen de pest krijgen. - Stilte.
Stilte voor de held van Marathon. - Dit is een democratie, geen straatgevecht.
De Perzische aanval komt zowel vanuit het noorden als uit het zuiden.
De stad vindt dat we over een wapenstilstand moeten onderhandelen.
We moeten onderhandelen.
Onderhandelen met een tiran?
Geef eens één voorbeeld van wanneer dat een natie in het voordeel was.
Mede-landgenoten, we kunnen onze toekomst alleen beoordelen...
aan de hand van ons verleden.
Velen van jullie vochten aan mijn zijde bij Marathon...
en voor diegene die gediend hebben en de slagvelden hebben meegemaakt...
jullie weten hoe vrede gesmeed wordt.
Laat je niet misleiden. Xerxes, zoon van Darius, is een wolf die aan onze deur klopt.
Hier, op dit moment, moeten wij een keuze maken.
Staan we op en vechten we voor Griekenland, of niet?
Argos...
Korinthe...
Megara...
Athene...
zelfs Sparta kan de Perzen niet alleen verslaan. We moeten opstaan als één natie...
of we gaan ten onder, omdat we alleen aan onze eigen belangen denken.
Geef ons de schepen die wij nodig hebben om Griekenland te verdedigen.
Themistocles heeft meer nodig dan onze stadsschepen.
Hij heeft onze kinderen aan zijn zijde nodig.
En hoe zit het met Sparta? - Stuur elk schip dat we bezitten...
naar de noordkust van Ubayá...
dan zal ik de hulp vragen, van de geweldige Spartanen.
Nog steeds geen bericht van de boodschapper, die u naar Sparta heeft gestuurd?
Misschien is koning Leonidas beledigd door uw genereuze aanbod.
Misschien moet ik zelf naar Sparta marcheren om het tot de grond plat te branden.
Vergeet niet, als een koning zo geliefd is als ik...
kan er veel bereikt worden.
Ze zouden dwazen zijn om mijn Goddelijke kracht af te wijzen.
Athene probeert een vloot samen te stellen. Het zal niets meer dan prutswerk zijn.
Als de wateren veilig gesteld zijn, zal ik mijn leger over het land leiden.
Ik zal de Griekse lafaards eraan herinneren dat we hun belediging niet zijn vergeten.
Geef de paarden wat rust, ik kan het beste alleen gaan.
Spartanen...
schieten niet goed op met anderen.
Oude slang. Wat brengt jou in het zuiden? - Ik kom Leonidas voor de Perzen waarschuwen.
Dan ben je te laat. Een Perzische boodschapper heeft Leonidas al een overeenkomst aangeboden.
Een symbolisch offer van aarde en water.
Weet dit, en stamp het in je kop, het mooiste moment van een Spartaan...
de grootste wens die hij heeft, is het moment...
dat hij alles heeft gegeven voor het behouden van Sparta...
en gestorven is, op het slagveld.
Zegevierend.
Dan nu...
wie is er klaar om te sterven aan de zijde van onze koning?
Je bent van ver gekomen, om opgegeild te worden door echt mannen die aan het trainen zijn.
Koningin Gorgo. Moet u ze niet leren om te leven, aan de zijde van hun koning?
Er komt een nieuw tijdperk aan, Gorgo.
Het zal niet lang duren, voordat er mannen opstaan en juk van tirannie afwerpen.
Dat klinkt als een dreigement.
Een kans om u bij het vrije Griekenland te voegen, en te strijden tegen een echte tiran.
Tenzij u en Leonidas al een afspraak hebben gemaakt met Xerxes.
We hebben geen overeenkomst bereikt. Xerxes' boodschapper was...
grof en toonde geen respect.
Hij snapte niet dat de dreigementen die in Athene gebruikt zijn, hier niet werken.
Dit is de geboorteplaats van 's werelds beste krijgers.
Een koning die het opneemt en zou sterven voor eenieder van zijn mannen.
Xerxes' boodschapper begreep niet dat dit geen doorsnee Grieks stadje was.
Dit is Sparta.
Dus het is de boodschapper duidelijk dat Sparta zich niet zal onderwerpen?
Het was duidelijk. Leonidas beraadt nu het Orakel om ten strijde te trekken.
Het Carnea festival staat in de weg, maar het Orakel moet ook inzien dat we moeten vechten.
Dan is mijn timing perfect.
Ik commandeer een vloot schepen dat een verenigd Griekenland vertegenwoordigt.
Ik heb Sparta nodig om zich bij mij te voegen.
Geef me uw schepen, Gorgo, en ik zal zorgen dat Xerxes spijt krijgt van deze oversteek over zee.
Je krijgt geen hulp van onze schepen. We hebben geen interesse in een verenigd Griekenland...
dat is jouw droom, niet de onze.
Het enige dat mij bezig houdt, is het behoud van Sparta.
Mijn wachters begeleiden je wel naar buiten.
Het is grappig dat je vrijheid bespot, hier in je baatzuchtige isolatie.
Aangezien vrijheid, in haar wijsheid, u heeft gekozen om het te verdedigen.
Mijn koningin.
Zal Sparta zich bij ons voegen?
Blijkbaar hebben de Perzen hen iets aangeboden, dat ze niet konden weigeren.
Wat dan?
Een glorieuze dood.
Ze zeggen dat jij de dapperste van onze gevangenen bent.
Ze zeggen dat jij een hoer bent van de oosterse zeeën.
En blijkbaar niet de slimste.
Jullie commandant is een Griek, net als ik.
Jullie Perzen, nemen jullie bevelen aan van een Griekse vrouw.
Inderdaad, broeder, ik ben een geboren Griekse, en er stroomt Grieks bloed door mijn aderen.
Maar mijn hart...
is Perzisch.
Binnen enkele uren zal de Griekse vloot verpulverd zijn.
Hoe zit het met onze meester en de zeer gevreesde Spartanen?
Er is niets te vrezen.
Alleen koning Leonidas en zijn persoonlijke garde van 300 man, zijn ten strijde getrokken.
Zij zullen onmiddellijk neergeslagen worden.
Jij.
Denk jij er ook zo over?
Er zullen veel doden vallen.
Je vertrouwen laat een sterke indruk achter.
Het is opmerkelijk als de bemanning zijn ogen niet neerslaat, als ik hem ondervraag.
Dat kan een gebrek aan discipline zijn...
maar de handen van een man liegen nooit.
Zij kunnen elke imperfectie en gebrek in iemands karakter blootstellen.
Jouw handen zijn namelijk niet ruw genoeg om met de tuigage van dit schip te werken.
Ik ken iedereen aan het einde van mijn zweep, kun je uitleggen, waarom ik jou dan niet ken?
Vergeef mij, commandant.
Ik zal mezelf voorstellen.
Grijp de spion.
Lafaard.
Er is een storm in aantocht.
Het is gewoon het gekke Griekse weer.
Kom binnen.
Wat hier besproken wordt, mag niet herhaald worden.
Nergens.
Mijn zoon heeft niet het recht verdiend om bij oorlogsveteranen aan tafel te zitten...
maar je kunt hem vertrouwen. - Prima.
Zeg het maar.
Een Griekse vrouw commandeert al Xerxes' schepen naar het zuiden.
Ik weet wie ze is. - Artemisia is een geboren moordenaar...
met perfecte kwaliteiten op zee en ze verlangt naar wraak.
Als kind is haar hele familie uitgemoord door een troep Griekse hoplieten.
Ik ken de verhalen.
De hoplieten hebben die dag niemand gespaard.
Het verhaal gaat dat ze haar hele familie verkracht en vermoord hebben...
en daarna richtten zij zich op haar.
Na jarenlang in de boeien te hebben gelegen op een Grieks slavenschip...
werd ze afgedankt en voor dood achter gelaten.
Ze werd halfdood gevonden door een Perzische boodschapper.
Artemisia beloofde die dag om terug te keren naar Griekenland...
maar alleen om het te zien branden.
Ze kreeg eten en kleding, en werd getraind door de beste krijgers uit het Perzische rijk.
Totdat er geen waardige tegenstander meer was, voor haar zwaardkunst.
De grote koning Darius was onder de indruk van haar toewijding...
waardoor ze snel aan zijn zijde kwam te staan.
Ze heeft haar ziel aan de Magere Hein verkocht.
En ik heb mijn ziel aan Griekenland verkocht.
Wat denk jij ervan? - Ik?
Jazeker, jij bent de toekomst van dit land.
Ik ben klaar om te vechten.
Ik mag hem wel, hij doet me aan jou denken.
We zullen iedereen nodig hebben. - Hij is nog maar een jongen.
Jongere mannen hebben ons land verdedigd, vader. - Genoeg.
Je bent een dromer en zult hier niet meer over spreken.
Ik heb je plan in werking gezet, en mijn grondtroepen staan op de tweede dag klaar.
Je zult nodig zijn, dat kan ik je verzekeren.
Er is ook slecht nieuws. Leonidas is noordwaarts gemarcheerd, richting Thermopylae.
Slecht nieuws? Met de Spartanen bij Thermopylae is onze overwinning gegarandeerd.
Als het leger bij hem zou zijn, maar het Orakel heeft dat vanwege het Carnea festival afgekeurd.
Dat betekent dat Leonidas naar Thermopylae is gemarcheerd met slechts 300 man.
Dus het enige dat tussen Athene en de totale vernietiging ervan staat...
is Leonidas en 300 Spartanen.
We zullen de beteren in ons leger zoeken, om orde vast te stellen tussen de vrijwilligers.
Prima, we hebben niet veel tijd om deze boeren strategie te leren.
Houd ze goed gevoed...
en nuchter.
Anders nog iets?
Het zou geen kwaad kunnen als ze een zwaard konden hanteren.
Krijg nou wat.
Weet je vader dat je hier bent?
Nee, meneer. - En dit schild en zwaard?
Die waren van mijn grootvader. Mijn moeder vertrouwde ze vanmorgen aan mij toe.
Toen ze jou haar zegen gaf? - Ja, meneer.
Het zwaard is nog wel geslepen.
Je vader plant een verrassing voor de vijand voor morgen.
Ik vecht liever hier.
Nu.
Kom aan boord van mijn schip.
Dat is waar je zult vechten. - Ja, meneer.
Wij hebben iets meer dan 50 schepen, de Perzen schijnen er duizenden te hebben.
Onze schepen zijn amper zeewaardig.
Ze zijn niets vergeleken met de monsterschepen van de Perzische vloot.
Dan hebben wij het voordeel. Snelheid en wendbaarheid.
De meeste staten hebben slechts een of twee schepen geleverd...
Athene zorgde voor de grote aantallen.
We hebben gehoord dat een kleine groep Perzische schepen, toevlucht zoekt voor de storm...
net over de zee-engte. Als het weer doorbreekt kunnen we hen bij dageraad aanvallen.
Een vroege Griekse overwinning.
De Goden geven ons de kans om de Perzen te verwonden en de Griekse moraal te doen stijgen.
Een verleidende afleidingsmanoeuvre, we houden ons aan de strategie.
Vandaag varen we bij zonsondergang uit richting het hoofd van de Perzische vloot.
We vallen in het open water aan, zonder kust om de zeeslag te verkleinen.
Een vloot van duizenden schepen aanvallen met onze schrale vloot, is zelfmoord.
Zo geschiedt mijn plan.
Moet je hun zielige zeemacht eens zien. - Hun schepen bieden geen dreiging.
Ik heb een tweede commandant nodig, Artaphernes.
Degene die zijn perfectie laat zien, verdient een plek naast mij.
Generaal Bandari heeft aangeboden om de eerste aanval te leiden.
Commandant.
Als ik jou de eerste aanval laat leiden, wat is mijn garantie op een snelle overwinning?
Mijn erewoord en mijn leven.
Perfect. - Wat zijn mijn geweldsinstructies?
Verneder de Grieken en verpulver hun kleine schepen.
Ze zullen allemaal sterven.
Broeders...
kalmeer jullie harten...
kijk diep in jullie ziel...
want vandaag wordt jullie zwaard beproefd.
In het heetst van de strijd...
heb je een reden nodig om door te gaan.
Een ideaal, waarvoor je alles opgeeft, wat je ooit zult hebben.
Je hoeft alleen naar de man te kijken, die aan je zijde vecht.
Dat is het 'waarom' van de strijd.
Dat is de broederschap van gewapende mannen.
Een onbreekbare band, die gesmeed is in de helse lagen van de strijd.
Je zult je nooit dichter tot iemand voelen, dan tot degene met wie je jouw bloed hebt gedeeld.
Want er is geen nobelere taak, dan te vechten voor degene die hun leven voor jou geven.
Dus vecht sterk vandaag...
vecht voor je broeders...
vecht voor je familie...
maar het meeste van alles, vecht voor Griekenland.
Je hoeft maar voor één ding te zorgen, als het gevecht begint.
Wat dan?
Word niet vermoord op de eerste dag.
Dat geldt voor jullie allemaal.
De Perzische schepen hebben een sterke boeg, maar ze zijn zwak in het middenstuk.
Daar vallen we ze aan.
Nu.
Aanvallen.
Rammen.
Achteruit.
Nu.
Ga er doorheen.
De strategie van de vijand is creatief.
De defensieve cirkel laat geen front over om aan te vallen.
We verliezen. - Jij verliest.
Terugtrekken. Deze dag mogen ze hebben.
Je mislukkingen worden saai, Bandari.
Deze wond zal me niet vertragen.
Ik geloof je ook nog. - Mijn zwaard is morgen weer geslepen.
Perfect, morgen vecht je zij aan zij met je vader.
Niet slecht voor een stel boeren. - En dichters. En beeldhouwers.
Wie had gedacht dat een ongetrainde groep het zo goed zou doen tegen zulke tegenstanders.
We hebben morgen al onze kracht nodig.
Hoelang denk je ze tegen te kunnen houden?
Als mijn plan werkt...
lang genoeg voor de Spartanen om zich bij Griekenland aan te sluiten.
Mannen...
wie deelt zijn wijn met mij?
Breng verslag uit. - We tellen de verliezen nog.
Maar u moet begrijpen, het is zeer moeilijk, gezien de zee en de duisternis, om een exacte...
Breng verslag uit.
75 schepen verloren, 30 onrepareerbare en 20 kunnen volgende week weer klaar staan.
De commandant van de Griekse krijgsmacht heet Themistocles.
Hij is een Atheense generaal.
Het gerucht gaat dat hij de pijl afschoot die de grote koning Darius ten val bracht.
Deze Themistocles heeft aangetoond een genie te zijn in de strijd.
Dat is iets wat ik niet van jullie kan zeggen.
Vinden jullie mijn bevelen onredelijk?
Is een overwinning te veel gevraagd?
Uw teleurstelling in de verliezen van gisteren zijn terecht.
Mijn teleurstelling.
Mijn teleurstelling zit niet in mijn verliezen...
de aantallen verloren schepen en dode slaven betekenen niets voor mij.
Mijn...
teleurstelling...
zit in deze mannen.
Ook al staan er 10.000 man om mij heen...
ik ben nog alleen.
Ik verlang naar iemand, die aan mijn zijde kan staan, waarop ik kan bouwen.
Zeg eens, generaal Kashani, ben jij die man?
Je zult de overwinning proeven voor de dag ten einde is.
Daar zal ik zorg voor dragen.
Dat hoop ik.
Voorwaarts.
Verlies hen niet uit het oog.
De Grieken trekken zich terug. - Hij heeft hen precies waar hij ze wil hebben.
Kashani is een prima strategist.
Ik had het over Themistocles.
Rotsen.
Zet jezelf schrap.
Wat doe je hier?
De verantwoordelijkheid van een man is om zijn familie en vaderland te verdedigen.
Wie heeft je dat verteld? - Mijn vader.
Zie je hoe Themistocles heel gracieus misleiding inzet?
Waarom is een overwinning te veel gevraagd? - Hoe kan ik het goed...
Stilte.
Je zult een bericht afleveren.
Nu zullen ze ons vrezen. Nu zullen ze de gewapende Grieken vrezen.
Hij heeft gelijk.
Vrees de vechtende Grieken.
Vrees zijn zwaard, zijn schild...
vrees zijn liefde voor het vaderland.
Maar vrees vooral...
zijn vrijheid.
Wees niet woedend op je knul, ik nam hem onder mijn commando.
Woede is iets dat ik voor mijn vijanden bewaar.
Artemisia's schip ligt geankerd in neutrale wateren.
Ze wil Themistocles graag ontmoeten. - Hoe garandeer je zijn veilige terugkomst?
Knul, de enige eer die ze nog kan behalen...
is als ze jullie gebroken en vernietigde vloot naar de bodem van de Egeïsche zee ziet zinken.
En ze jou ziet hangen, vastgenageld aan jouw schip, met haar zwaard...
terwijl je afdaalt naar een zeemansgraf.
Waarom zei je dat niet meteen?
Welkom op mijn nederige schip.
We zijn vereerd met je aanwezigheid.
Het schip, en u...
zijn behoorlijk indrukwekkend.
Vleiende woorden.
Kom nu, we hebben veel te bespreken.
Geloof jij dat de Grieken van de Goden afstammen?
Ik heb dat wel eens gehoord. - En geloof jij daarin?
Zit er een God in jouw bloed?
Mijn mannen zeggen van wel, gebaseerd op de strijd van de afgelopen twee dagen.
Ik geloof wel dat er iets Goddelijks in je zit.
Wie gebruikt er nu vleiende woorden?
Mijn mannen zeggen dat jij het was, die de grote koning Darius doodde bij Marathon.
Die dag geschiedden er veel heroïsche daden, dat was tien jaar geleden.
De feiten worden vaak verfraaid. - Deze daad zou je niet vergeten zijn.
Ik doe wat nodig is, om Griekenland te verdedigen.
En ik doe wat ik moet, om het te vernietigen.
Voor elke dode Griek, moet je duizend Perzen doden.
Voor elk schip dat ik tot zinken breng...
moet jij er honderd tot zinken brengen.
Ik kan wekenlang verliezen lijden...
maandenlang, indien nodig.
Mijn numerieke overmacht zal jou verslaan, en ik neem je geliefde boten van je af...
ik pak je Griekse vrijheid af.
Vraag je mij, om me over te geven?
Ik bied je een kans, om die ellende te voorkomen, door je bij mij te voegen.
Ik heb een commandant zoals jij nodig.
Kijk eens naar je verdediging.
Een handvol triremes, en Leonidas met 300 Spartanen.
Het is een belediging dat het machtigste rijk ter wereld, dit als vijand krijgt.
Ik geef jou niet de schuld, Themistocles.
Je vocht alsof Poseidons bloed door je aderen vloeide.
Ik geef Griekenland de schuld.
Luie bureaucraten, die hun politieke hachje willen redden...
door jou hierheen te sturen, om vermoord te worden.
En toch vecht je nog.
Dus er moet iets zijn...
maar wat?
Een familie in Athene, die jou ertoe drijven...
om met deze passie te vechten.
De waarheid is, dat ik nooit tijd heb gehad voor een familie.
Ik heb mijn complete volwassen jaren, doorgebracht met mijn enige ware liefde...
de Griekse vloot.
En mijn enige passie...
de vloot voor jou klaarstomen.
Dat geeft me genoegdoening, de gedachte dat jij je voor mij uitslooft.
Familie en liefde in de steek latend, voor de belofte van een diepere extase.
De extase van staal en vlees...
dood en leven...
die van razernij en het zweet op spieren...
die van puur genot...
en het diepste verdriet.
Sterf elke nacht met mij, en word elke ochtend met mij herboren.
Begraaf je zwaard diep in de harten van onze vijanden.
Je vecht voor vrijheid...
ik bied je vrijheid aan zonder gevolgen of verantwoordelijkheden.
Sluit je aan...
aan mijn zijde.
Haal elke keer adem met mij, alsof het je laatste ademstoot is.
Sluit je bij me aan.
Je bent geen God, je bent slechts een mens.
Wees vlug met je zwaard.
Je zult vanavond niet sterven.
Wachters.
Verwijder dit uitschot van mijn schip.
Wat heb je geleerd?
Kan Artemisia verslagen worden?
De volgende keer dat we tegen haar vechten...
zal ze alles uit de kast halen.
Terugtrekken.
Stuur mijn persoonlijke garde erheen.
Achteruit. - Terugtrekken.
Terugtrekken.
In het water.
Boogschutters aan dek, nu meteen. - Boogschutters aan dek. Schiet op.
Stuurboord. Schieten naar eigen inzicht.
Vecht door, knul.
Vecht door.
Richt op de mannen bovendeks.
Daarboven.
Verlaat het schip.
De doden kennen geen schuld...
geen verantwoordelijkheid.
Themistocles ziet hoe het bloed van zijn mannen de Egeïsche zee rood kleurt.
Waren ze voor zijn zelfzuchtigheid opgeofferd?
Of om de schuld te verminderen voor de fout, die lang geleden bij Marathon gemaakt was?
Hoeveel mannen zouden er nu nog leven, als Themistocles toen die jongen had vermoord?
Zelfs zijn eigen ziel weet dat niet.
Kameraad...
we bevechten de overmacht...
Samen.
Luister naar me, Themistocles.
Jij zult moeten vechten...
met twee keer zo veel kracht in de ochtend.
Wij vechten zij aan zij.
Nee, mijn zoon...
jij zult voor ons beiden doorgaan.
Wat heeft hij gezegd?
Dat vertel ik je, als de tijd rijp is.
Stil nu maar.
Ga heen, en wees met je vaders ziel.
Hoe vaak gaan we nog een dergelijke tragedie herhalen?
Zo vaak als nodig is.
We veranderen jonge knapen in herinneringen.
Denk je dat ik hiervan geniet?
De laatste ademhaling van mijn vriend aanschouwen.
Elke weduwe die is ontstaan, door mijn keuzes.
Elk kind, dat zal opgroeien zonder vader.
Dat zijn mijn keuzes...
dat is de last...
van mijn leiderschap.
Hoe gemakkelijk het is om de sterken, en gedisciplineerden het zwijgen op te leggen.
Laat mijn leger de grote krijgers van het Spartaanse leger aanschouwen.
Marcheer hen langs deze lijken...
laat hen zien, wat de prijs is voor het tarten van de Godenkoning.
Koning Leonidas en de Dappere 300, waren het beste dat Griekenland te bieden had.
Er zullen geen helden opstaan om ons te komen vernietigen.
Niets houdt de opmars van mijn Rijk tegen.
Uwe Majesteit...
Jij, breng dat zwaard van de dode koning naar Athene, vertel hun dat ik er aankom.
Laat hen weten, dat Athene...
hun kroonjuweel in de vorm van een stad...
uit de geschiedenis zal verdwijnen.
Ik heb nieuws uit Thermopylae. Leonidas is door een bultenaar verraden.
De Spartanen zijn afgeslacht. Thermopylae is gevallen.
Een enorme opoffering.
Nu heeft Griekenland haar martelaars.
Breng dat nieuws van Thermopylae...
naar elke stad, elk dorp...
laat elke landgenoot het horen. - Maar ze zijn dood, iedereen.
Sparta's offer zal ons verenigen.
Ga nu.
Breng al onze schepen en manschappen naar de veilige haven van Salamis.
En jij? - Ik zal Daxos' bericht naar Athene brengen.
Er was mij al verteld dat een bultenaar de oorzaak was voor de val van Thermopylae.
Dat hij zijn land verraden had.
Dat hij het karmijnrood van zijn rug haalde...
en het verving voor Perzisch goud.
Wat is je naam, verrader?
Ephialtes van Trachis.
Ik zou dit nobele zwaard met jouw bloed moeten doordrenken.
Dat is je goed recht.
Er is niet veel moois aan mij...
er is niet veel moois aan mijn daden.
Vertel wat je opgedragen is.
Ik smeek u...
en heel Athene...
de Godenkoning zal deze stad tot de grond toe platbranden.
Wees stil.
Leonidas en Sparta's offer was geen nederlaag.
Het was een prachtige overwinning.
Deze daad van moed...
laat ons alle stadstaten bijeen roepen, en Griekenland verenigen.
Voor één doel.
Tegen één vijand.
En jij, breng dit bericht naar je Godenkoning...
dat wij al onze schepen zullen verzamelen...
en dit uitvechten in de golf van Salamis.
Dat betekent dood en vernietiging.
Dat is zeker.
Ik kom om je koningin te spreken.
Ik waarschuw je, Athener, je wordt wellicht niet warm ontvangen.
Ik bied u mijn medeleven aan.
Ik kan Leonidas' lot niet veranderen...
maar zijn offer zal niet vergeten worden.
Lees me niet de les over opoffering, en zeg wat je wilt, Athener.
Ik verzoek de volledige Spartaanse zeemacht van u.
Elke man, elk schip dat u kunt missen.
Heb ik niet genoeg opgegeven voor jouw droom van een verenigd Griekenland?
Als ik mijn eigen zoon bewapen, en alle kinderen, zou dat je tevreden stellen?
Heb ik niet genoeg opgeofferd voor jouw ambities, Themistocles?
Een koning...
echtgenoten, vaders, broeders, Sparta zal niet meer meevechten.
Dit behoort aan jou toe.
Wreek hem.
Het Orakel had gewaarschuwd.
'Heel Griekenland zal ten onder gaan'.
'Want Perzisch vuur legt Athene in de as'.
'Want Athene is slechts een stapel van stenen, hout, vodden en stof'...
'en zal ook als stof verdwijnen in de wind'.
'Alleen de Atheners zelf bestaan nog'...
'en het lot van de wereld hangt van hen af'.
'Alleen de Atheners zelf bestaan nog'...
'en alleen houten schepen kunnen hen redden'.
'Houten schepen'...
'en een vloedgolf van heldenbloed'.
De Grieken waren dom, om het tegen ons op te nemen.
Leonidas en zijn trots, waren geen partij voor de wil van een God.
Themistocles was een...
waardeloze lafaard. En nu...
Deze armoedige zeemacht, is amper onze aandacht waard.
Als die 'waardeloze lafaard' aan mijn zijde zou staan, lag de wereld nu aan jouw voeten.
Mijn koning...
uw nederige dienaar brengt u nieuws.
De Griekse vloot ligt weerloos in de baai van Salamis.
U hoeft ze slechts af te maken.
Wie voert het commando?
Themistocles van Athene. - Themistocles is dood.
Hij leeft, ik heb hem zelf gezien.
Verzamel mijn troepen en pantser, we vallen per direct aan.
Wijsheid...
zou zijn om er verkenning heen te sturen, om te weten of het geen valstrik is.
Je durft mij te adviseren over oorlog?
Ik ben de Godenkoning. Ik zegevierde over Leonidas.
Ik heb verwoesting gebracht naar Athene.
Ik ben jouw koning. - Leonidas doden, maakte hen tot martelaars.
En toen je Athene vernietigde...
heb je het enige waardevolle van dit land, verbrand.
Ik zal de Grieken aanvallen...
met mijn volledige zeemacht.
Genoeg.
Vergeet niet wie de kroon op jouw kinderlijke hoofd plaatste.
Mijn koning.
Kijk lekker toe vanaf je gouden troon, op de veilige afstand die ik je verschaf.
Daar in de verte...
zien we de vernietiging van Athene.
Wij nemen het alleen op, tegen het monster dat onze landen overschaduwt.
Ik heb gebeden voor de hulp van Sparta.
Wellicht vinden ze, dat ze genoeg hebben gegeven.
Jij hebt ons tekort gedaan, dit is jouw fout, Themistocles.
Zonder Sparta zijn we slechts boeren. - We hadden met de Perzen moeten onderhandelen.
Jullie hebben allemaal gelijk.
We hebben nog maar een handvol boten.
We zijn slechts boeren.
We zijn kooplieden.
We zijn jongens, omgesmeed tot mannen door de opofferingen in de strijd.
Ik heb een gevaarlijk spel gespeeld.
En ik heb verloren.
Als jullie mij de rug toe willen keren...
je vaderland...
dan neem ik dat niemand kwalijk.
Jullie zijn vrij om te gaan.
Jullie zijn nog steeds vrije mannen.
Goed dan.
Dan zetten we onze schouders eronder, en bevrijden de Griekse boezem van die schepen.
Het is een privilege, om deze dag van ons te noemen.
Een verhaal dat verteld wordt, voor de komende duizenden jaren.
Laat onze laatste aanval in de geschiedenis worden opgenomen.
En laat het duidelijk zijn...
dat wij ervoor kiezen om liever staande te sterven...
dan te moeten leven op onze knieën.
Je hoeft vandaag maar één ding te weten.
Niet vermoord worden.
De laatste woorden van je vader.
Hij zei dat je het recht had verdiend om aan de tafel te zitten.
Welnu, mijn broeder...
ik heb geen strategie of trucages meer.
Dit zal ons laatste gevecht samen zijn.
We vechten al zij aan zij, voor zolang ik me kan herinneren.
Niets zou me meer plezier doen, dan dit zwaard ten ruste te leggen.
De voorbereidingen waarom ik vroeg?
Benedendeks.
Mooi. - Weet je zeker dat je alles wilt geven?
Zonder Artemisia's commando, stelt de Perzische zeemacht niets voor.
We kunnen haar nooit bereiken.
Ik bereik haar wel...
en maak hier een einde aan.
Er zal geen ruimte zijn om ons terug te trekken.
Dat weet ik.
Vandaag zullen de laatste Griekse schepen vernietigd worden.
Toon geen genade.
Toon geen clementie.
Vandaag zullen we dansen, op de ruggen van dode Grieken.
Vandaag zullen we hen aan ons onderwerpen.
Vandaag wil ik Themistocles' keel onder mijn laars voelen.
Mannen, zet jezelf schrap.
Bereid je voor om dichtbij te vechten. Aanvallen.
Je vader kijkt naar je.
Geef alles.
Grijp je glorie.
Ik ben hier niet als toeschouwer.
Nu.
En laat ze ons naar de hel sturen.
Je bood vrijheid zonder consequenties of verantwoordelijkheden aan.
Accepteer je mijn aanbod? - Mijn antwoord blijft 'nee'.
Je vecht harder dan dat je neukt.
Geef je aan mij over, of zie je dood tegemoet. - Tegen wie moet je dan nog vechten?
Niemand evenaart jouw vechtkunst.
Ik sterf liever als vrij man, dan als een slaaf.
Zelfs als jij de zweep hanteerde.
Het begint met een fluistering.
Een belofte.
Een zacht briesje danst door de tuigage, terwijl het kraakt boven de doodskreet van 10.000 man.
Het beweegt teder door haar haar, als de hand van een geliefde.
Dat briesje...
die belofte werd een wind.
Een wind die door Griekenland waait, dat een bericht bevat...
die keer op keer wordt verteld, over onze Vrouwe Vrijheid.
En hoe wijs zij was, om Leonidas alles aan haar voeten te laten leggen.
Een wind, mijn broeders, van opoffering.
Een wind van vrijheid.
Een wind van gerechtigheid.
Een wind van wraak.
Je bent omringd.
Heel Griekenland heeft zich verenigd tegen jou.
Delphi, Thebe, Olympia, Arcadië...
en Sparta.
Als de dood vandaag voor mij komt, ben ik er klaar voor.
Ik kan mijn zwaard laten zakken.
Er is nog steeds tijd voor je, om te ontsnappen.
Het zou een jammerlijke keuze zijn, om mijn hand tot actie te dwingen.
Beveel je schepen de aanval te staken en geef je over aan mij.
Overgave?
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: RDXNozdrovia
Controle: FuBre